Hoe een corsagemagneet werkt

Een corsage met een speld doet het goed tot het moment dat de naald door een dunne bluse gaat of een los draadje uit een kostbaar jasje trekt. De corsagemagneet vervangt dat prikken door klemmen: in de corsage zit een magneet, achter de stof zit een tegenpartij, en daartussen blijft de bloem liggen waar hij thuishoort. Hoe die opbouw precies in elkaar zit, loopt dit artikel langs, van het blad dat de bodem vormt tot het contraplaatje achter de revers.

Waarom begint een corsage met een blad?

Een losse magneet tussen de bloemen schuift, trekt aan de steel en laat aan de achterkant een rommelige corsage na. Daarom begint het werk niet bij de bloem maar bij de bodem. De magneet wordt verwerkt tussen een afgehard blad, zoals galaxblad, appelblad of hedrablad: blad dat zijn vorm vasthoudt en onder de vingers niet meebeweegt. Dat pakket van magneet en blad vormt de ondergrond waarop de hele corsage verder wordt opgebouwd. Het blad heeft daarin een dubbele taak. Het houdt de magneet op zijn plek en het geeft de lijm een oppervlak om zich aan vast te hechten. Een vers, slap blad doet dat laatste slecht: het geeft mee, de lijm loopt uit en de magneet schuift alsnog uit het midden van de bodem weg.

Welke lijm de bodem bijeenhoudt

Voor dat verlijmen is geen willekeurige lijm gebruikt, maar een speciale bloemenlijm. Die is samengesteld voor werk met bloemen en zorgt dat de bloemen niet verbranden. In corsagewerk is dat geen bijzaak, want de lijm bepaalt mee of een corsage er bij het uitreiken nog hetzelfde uitziet als bij het inbinden. Werk daarom met een dunne laag, druk de magneet op zijn plaats en geef de lijm de tijd om uit te harden voordat er verder wordt gemonteerd. Bij de eerste methode worden twee blaadjes om de magneet heen gelijmd, zodat hij aan alle kanten is afgesloten. Alles wat daarna op de bodem komt, lijmt dus op blad en nooit rechtstreeks op de magneet. Het verlijmen van de magneet is een eigen stap in het werk, met een vaste volgorde en een vaste hand.

Wat eerst: de bijmaterialen of de bloem?

Zodra de bodem ligt en de lijm hard is, begint de opbouw. Eerst komen de bijmaterialen: alles wat de corsage rond de hoofdbloem draagt, van groen en takwerk tot lint en fijne vulbloemen. Daarna pas de bloem of de bloemen zelf. Die volgorde is geen smaak maar noodzaak. De bijmaterialen vangen de hoogteverschillen op tussen blad en bloem, zodat de hoofdbloem recht en zonder druk bovenop komt te liggen. In omgekeerde volgorde drukt de grote bloem de kleinere onderdelen opzij en schuift de hele opbouw van het blad af. Monteer dus van plat naar vol, en leg de corsage tijdens het werk op een vlakke ondergrond in plaats van hem in de hand te houden.

Hoe de corsage zich aan de stof vastklemt

De bevestiging roept de meeste vragen op en is tegelijk het simpelste onderdeel. Achter het kledingstuk wordt een contraplaatje gehouden. Het blad met de magneet zit aan de voorkant, het contraplaatje aan de binnenkant, en de stof wordt er tussen geklemd. Er gaat geen naald door, er komt geen gat in de stof en de corsage hangt door zijn eigen klemwerking op zijn plaats. Wordt de corsage op dikkere stof gedragen, dan neemt een tweede magneet de plaats van het contraplaatje in. Dikke stof en leer laten een plat plaatje niet meer door, terwijl twee magneten elkaar aan weerszijden van de stof wel vinden. Zo blijft de corsage ook zitten op een jas of een leren blazer, waar een speld geen vat krijgt.

Twee manieren om de magneet te verwerken

De eerste methode is de hierboven gevolgde: lijm, blad, bodem, opbouw. Er bestaat ook een tweede methode, zonder lijmtechniek. Daarbij wordt de magneet verwerkt op het bindpunt, de plek waar de stelen van de corsage samengebonden worden. De magneet verdwijnt tussen stelen en bindmateriaal en blijft van buitenaf onzichtbaar. Aan de bevestiging verandert niets: met de tweede magneet wordt de corsage aan de achterkant vastgezet, aan de binnenzijde van de revers. De gelijmde bodem levert een vlakke corsage op die op elk kledingstuk past, het bindpunt houdt de corsage zoals ze gebonden is en houdt de lijm van de bloem af. Welke methode past, hangt af van de corsage zelf, niet van de magneet.

Wat levert de magneet op boven de speld?

Een speld moet door de stof om ergens te komen, en daar gaat het mis. Op fijn gebreid werk, op zijde of op een feestelijke jurk laat de naald een gaatje achter dat niet meer verdwijnt. Een magneet prikt niet, dus blijft ook de fijnste stof heel. Andersom werkt de magneet ook waar een speld het opgeeft: op dikke stoffen en op leer blijft de corsage klem zitten. Dezelfde werkwijze opent een toepassing waar een speld nooit aan kan beginnen: een corsage in het haar of aan het oor. Eén bevestiging dekt daarmee dunne stof, dikke stof, leer, haar en oor, terwijl een speld op elk van die onderdelen een eigen probleem oplevert.

Wanneer de magneet achterwege blijft

Bij een corsagemagneet hoort een waarschuwing die niet wordt afgezwakt: niet gebruiken op magneetkaart en bij gebruik pacemaker. In gewone woorden: kaarten met een magnetische strook blijven uit de buurt van de corsage, en wie een pacemaker draagt gebruikt geen corsagemagneet. Meer dan dat valt er niet te zeggen. De waarschuwing is geen medisch advies en wordt hier niet tot advies gemaakt; ze hoort bij het product. De pagina magneetkaarten en pacemakers gaat daar dieper op in.

De zitting controleren voor het vertrek

De laatste stap hoort bij de toonbank en niet bij de lijmpot. Zet de corsage op het kledingstuk, zoek aan de binnenkant de positie van het contraplaatje of de tweede magneet en schuif de corsage daarna een stukje over de stof. Een goede zitting geeft kort mee en grijpt dan vast; u voelt dat aan één handbeweging. Leg dus vóór het vertrek het contraplaatje of de tweede magneet klaar, klem de corsage op de revers en trek één keer licht aan de hoofdbloem: blijft hij liggen, dan kan hij de avond aan.