Het blad als bodem van de corsage

Wie een corsage met magneet maakt, begint niet met de bloem. De bodem komt eerst, en die bodem is een blad. Het magneetje wordt met speciale bloemenlijm in een afgehard blad verlijmd, zoals galaxblad, appelblad of hedrablad. Op die bodem wordt daarna de hele corsage samengesteld. In dit artikel leest u waarom juist die bladen zo goed werken als ondergrond en in welke volgorde u alles opbouwt.

Waarom een afgehard blad als bodem

Een vers blad is te slap. Het krimpt, het vouwt, en na een avond dragen heeft de corsage zijn vorm verloren. Daarom werkt u met een afgehard blad. Een afgehard blad houdt zijn vorm, blijft plat liggen en geeft de lijm een stevige ondergrond om in te grijpen. De oorspronkelijke instructies voor de corsagemagneet noemen drie bladen die aan die eisen voldoen: galaxblad, appelblad en hedrablad. Dat zijn geen willekeurige keuzes. Het gaat om bladen met een stevige structuur die ook na behandeling glad en stabiel blijven. Wie een andere bladsoort gebruikt, moet erop letten dat het blad evenveel stevigheid biedt. Een dun, slap blad scheurt waar de magneet erop gelijmd is, en dan houdt de corsage niet meer.

Wat de bloemenlijm doet

De lijm is geen bijzaak. De instructies spreken over een speciale bloemenlijm, en die heeft twee taken. De eerste taak is duidelijk: de lijm bevestigt de magneet in het blad. De tweede taak staat er ook: deze lijm zorgt dat de bloemen niet verbranden. Een gewone lijm kan het plantenweefsel aantasten. Bloemen en blad verbranden dan op de plek van het lijmspoor, en dat ziet u pas goed als de corsage al klaar is. Over welke lijm u in uw atelier verder nog gebruikt, leest u in het artikel over bloemenlijm in corsagewerk. Voor dit werk geldt één regel: gebruik lijm die voor bloemen bestemd is, en breng de lijm op het blad aan voordat er ook maar één bloem in het spel is.

Hoe u de magneet in het blad verwerkt

De werkwijze is kort. U brengt de bloemenlijm aan op het afgeharde blad en verlijmt het magneetje erin. In de bekendste methode wordt het magneetje tussen twee bladjes gelijmd. Dat dubbele blad is de bodem van de corsage. Vanaf dat moment bouwt u verder. Eerst lijmt u de bijmaterialen op de bodem. Dat zijn de groene en sierende materialen die de corsage zijn volle vorm geven. Pas als die zitten, lijmt u de bloem of de bloemen. Die volgorde is geen smaakvraag. De hoofdbloem komt bovenop en moet dus ook als laatste op zijn plaats, zodat de lijm van de eerdere lagen haar niet raakt. Wie de bloem eerst lijmt en daarna nog bijmateriaal wil toevoegen, drukt telkens tegen het kwetsbaarste onderdeel.

Eén bodem of twee bladjes?

De instructies kennen namelijk twee bouwmanieren. Bij de eerste methode lijmt u het magneetje tussen twee blaadjes en bouwt u daarop de corsage op, zoals hiervoor beschreven. Bij de tweede methode komt er helemaal geen lijm aan te pas: u verwerkt de magneet op het bindpunt. Beide manieren leiden tot een dragende corsage, maar ze vragen een andere volgorde van handelen. Wie met de tweede methode werkt, maakt eerst de corsage en zet daarna de magneet vast op het punt waar de stelen samenkomen. U leest de twee methodes om de magneet te verwerken in een eigen artikel. Voor dit artikel blijft het blad de hoofdzaak, en dus de eerste methode.

De bodem vastzetten op het kledingstuk

Een corsage is pas klaar als hij zit. De bodem met magneet klemt zichzelf op het kledingstuk met een contraplaatje dat u achter de stof plaatst. De magneet trekt het plaatje aan door de stof heen, en de corsage zit vast zonder één speld. Op dikkere stof bereikt het contraplaatje zijn grens. Daar gebruikt u in plaats van het contraplaatje een tweede magneet, aan de achterzijde van de revers. De twee magneten klemmen de stof tussen zich in. Diezelfde sterke bevestiging heeft nog een gevolg: omdat er niets door de stof prikt, blijft zelfs de fijnste feestkleding heel. Met spelden gebeurt dat wel, en de schade is dan vaak niet meer te herstellen.

Wat u met een slap blad nooit moet doen

Het verschil tussen een geslaagde en een mislukte bodem zit niet in de magneet maar in het blad. Een blad dat nog vocht verliest, gaat werken zodra de lijm opdroogt. De bodem trekt krom, de magneet komt scheef te staan, en de corsage kantelt op de revers. Test het blad voordat u lijmt. Het moet droog aanvoelen, plat blijven liggen en niet meegeven als u het licht buigt. Buigt het blad door en blijft het gebogen, dan is het te zacht voor deze taak. Galaxblad, appelblad en hedrablad zijn de bladen die in de instructies genoemd worden, en daar zit een reden achter: ze zijn hard genoeg om een magneet en een complete corsage te dragen zonder te vervormen.

De waarschuwing die bij de magneet hoort

Bij elke werkwijze met de magneet hoort dezelfde waarschuwing, en die luidt: niet gebruiken op magneetkaart en bij gebruik pacemaker. Deze waarschuwing stamt uit de oorspronkelijke instructies en wordt hier onveranderd herhaald. Draagt de besteller van de corsage een pacemaker, dan is de magneet de verkeerde bevestiging en kiest u een andere methode. Hetzelfde geldt voor situaties waar de corsage in aanraking kan komen met een magneetkaart. Dit is geen reden om van de magneet af te zien bij iedereen, maar wel een reden om het vooraf te vragen. Als bloemist bent u vaak de enige in het gesprek die deze vraag kan stellen.

Van blad naar corsage in vaste volgorde

Samengevat in de volgorde van het werkblad: kies een afgehard blad, breng bloemenlijm aan, verlijm het magneetje tussen de bladjes, lijm de bijmaterialen op de bodem en sluit af met de bloem of bloemen. Daarna zet u de corsage vast met een contraplaatje of, op dikkere stof, met een tweede magneet. Elke stap heeft zijn eigen artikel op deze site, van de werking van de magneet zelf tot de manieren om een corsage te bevestigen. Leg vandaag een galaxblad, een appelblad en een hedrablad naast elkaar op uw werktafel en buig elk blad licht door: het blad dat als eerste zijn vorm terugneemt, is de bodem waarmee u uw volgende corsage opbouwt.